Günlük Hayat Duaları

Elhamdülillahillezi ahyana ba'de ma ematena ve ileyhinnuşur. (Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah'a hamd olsun. Dönüş ancak O'nadır.) Kalkınca gökyüzüne bakıp Ali İmran suresinin son 10 ayetini okumak da sünnettir.

Bismillahi tevekkeltü alallahi lâ havle velâ kuvvete illâ billah. (Allah'ın adıyla! Allah'a tevekkül ettim. Güç ve kuvvet ancak Allah'ın yardımıyladır.) Bu duayı okuyana 'hidayete erdirildin, korundun ve sana kafi gelindi' denilir.

Elhamdülillahillezi et'amena ve sekana ve cealena minel müslimin. (Bizi yediren, içiren ve bizi Müslümanlardan kılan Allah'ı hamd olsun.) Sofranın bereketli olması ve rızkın artması için bu şükür esastır.

Lâ ilâhe illâllahu vahdehû lâ şerîke leh, lehül mülkü ve lehül hamdü yuhyî ve yumît ve hüve hayyun lâ yemût biyedihil hayr ve hüve alâ külli şey’in kadîr. Bu zikri çarşıda okuyana Allah bir milyon sevap yazar, bir milyon günahını siler.

Allah'ım! Senden girişin ve çıkışın hayırlısını dilerim. Allah'ın adıyla girdik, Allah'ın adıyla çıktık ve Rabbimiz Allah'a tevekkül ettik. (Girerken ev halkına selam vermek de Allah'ın bereketini artırır.)

Emseyna ve emsel mülkü lillah... (Akşamladık, mülk de Allah'ındır. Hamd Allah'a mahsustur. Allah'tan başka ilah yoktur.) Ayrıca 3 defa 'Euzü bi-kelimatillahit-tammati...' okunması tavsiye edilir.

Bismike Rabbi veda'tü cenbî ve bike erfeuh... (Senin isminle Rabbim yanımı yere koydum ve Seninle kaldırırım. Eğer ruhumu alırsan ona merhamet et.) Ayrıca Ayetel Kürsi, İhlas, Felak ve Nas sureleri okunup vücuda mesh edilir.

Lâ te’huzühû sinetün velâ nevm. Allâhümme sehhir aynî ve nevvir kalbî vedfe’ annî kesreten-nevm ve ğilzatel-gafleh. (Allah'ım, gözümü uyanık kıl, kalbimi nurlandır, benden çok uyumayı ve gaflet ağırlığını gider.)

Girerken: 'Bismillâhi. Allâhümme innî eûzü bike minel-hubusi vel-habâis.' (Allah'ın adıyla. Allah'ım! Erkek ve dişi şeytanların şerrinden Sana sığınırım.) Çıkarken: 'Ğufrâneke' (Affını dilerim) denilir.

Gök gürlediğinde: 'Subhanellezi yüsebbihur ra'dü bihamdihi vel melaiketü min hıyfetih.' (Gök gürültüsünün hamd ile, meleklerin de korkusundan kendisini tesbih ettiği Allah'ı tenzih ederim.)

Rüzgar estiğinde: 'Allah'ım! Senden bu rüzgarın hayrını ve içindekilerin hayrını dilerim. Şerrinden de Sana sığınırım.' denilerek dua edilmelidir.

Yağmur yağarken: 'Allahümme sayyiben nafian.' (Allah'ım! Bunu faydalı bir yağmur kıl.) denilir. Yağmur anı duaların en çok kabul olduğu mübarek vakitlerden biridir.

Hoşlanılan durumda: 'Elhamdülillahillezi bi ni'metihi tetimmüs salihat.' (Nimetleriyle salih işlerin tamamlandığı Allah'a hamd olsun.) Hoşlanılmayan durumda: 'Elhamdülillahi ala külli hal.' (Her hal için Allah'a hamd olsun.)

Gökyüzüne bakınca: 'Rabbena ma halakte haza batıla...' (Rabbimiz! Sen bunları boş yere yaratmadın. Seni tenzih ederiz, bizi ateşin azabından koru.) duası okunur.

Yeni ayı görünce: 'Allah'ım! Bu ayı bize emniyet, iman, selamet ve İslam ile doğdur. Senin de benim de Rabbim Allah'tır.' diyerek hilal selamlanır.

Aynaya bakınca: 'Allah'ım! Yaradılışımı güzel kıldığın gibi ahlakımı da güzelleştir. Yüzümü cehennem ateşine haram kıl.' diyerek dua edilir.

“Allah’ım! Senin iznin ve yardımınla sabahladık ve akşamladık, yine senin izin ve yardımınla yaşar ve ölürüz. Sonunda dönüş yalnız sanadır.” (Tirmizi, Deavât 13)

“Bizi doyurup içiren ve bizi Müslümanlardan eyleyen Allah’a hamdolsun.” (Ebu Dâvûd, Eti’me 53)

Ey Allah'ım, ben kendimi Sana teslim ettim, işimi Sana havale ettim. Arkamı Sana yasladım. Çünkü Senden korkum da Sendedir, Senden başka sığınak ve kurtuluş yeri yok. Gönderdiğin kitabına ve indirdiğin peygamberine iman ettim.

Peygamber Efendimiz (sav) sabah kalktığında şöyle dua ederdi: 'Elhamdülillahillezi ahyana ba'de ma ematena ve ileyhin-nuşur.' (Bizi öldürdükten sonra dirilten Allah'a hamdolsun. Dönüş O'nadır.) [Buhari]

Peygamber Efendimiz (sav) akşam olduğunda: 'Allahümme bike emseyna ve bike asbahna ve bike nahya ve bike nemutu ve ileykel-masir' buyururdu. [Tirmizi]

Peygamberimiz (sav) buyurdu: 'Sizden biriniz yemek yediği zaman 'Bismillah' desin.' [Ebu Davud]

Peygamberimiz (sav) yatağına girdiğinde: 'Allahümme bismike emutu ve ahya' (Allah'ım Senin adınla ölür ve dirilirim) derdi. [Buhari]

Resulullah (sav) buyurdu: 'Kişi evine girince zikrederse, şeytan 'burada gecelenecek yer yok' der.' [Muslim]

Peygamberimiz (sav) aynaya baktığında: 'Allahümme kema hassente halki fe hassin huluki' (Allah'ım yaratılışımı güzel kıldığın gibi ahlakımı da güzelleştir) derdi. [İbn Hibban]

Peygamberimiz (sav) tuvalete gireceği zaman: 'Allahümme inni euzü bike minel hubsi vel hebais' derdi. [Buhari]

Peygamberimiz (sav) tuvaletten çıkınca: 'Gufraneke' (Allah'ım Senin bağışlamanı dilerim) derdi. [Tirmizi]

Peygamberimiz (sav) yeni bir elbise giydiğinde: 'Elhamdülillahillezi kesani haza...' derdi. [Ebu Davud]

Peygamberimiz (sav): 'Allah'ım, günün başlangıcını hayır, ortasını başarı, sonunu ise kurtuluş eyle.' derdi. [Muslim]

Peygamberimiz (sav): 'Gecenin son üçte birinde semaya nida edilir: Kim dua ederse icabet ederim...' [Buhari]

Hazret-i Âişe -radıyallâhu anhâ-, Allâh Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem-’in geceleyin ibâdet için kalktığında, onar defa; Peygamberimizin Gece Yaptığı Dua ve Zikirler “Allâhu ekber”, “elhamdülillâh”, “sübhânallâhi ve bihamdih”, “sübhâne’l-meliki’l-kuddûs”, “estağfirullâh”, “lâ ilâhe illâllâh” diye zikredip ardından yine on kere: اَللّٰهُمَّ إِنِّي أعُوذُ بِكَ مِنْ ضِيقِ الدُّنْيَا وَضِيقِ يَوْمِ الْقِيَامَةِ “Allâh’ım! Dünyâ ve âhiretin sıkıntı ve darlığından Sana sığınırım.” şeklinde duâ ve niyazda bulunduğunu, sonra da namaz kılmaya başladığını haber vermektedir. (Ebû Dâvûd, Edeb, 101/5085)

Ümmü Seleme -radıyallâhu anhâ-’nın bildirdiğine göre, Peygamber Efendimiz’in Evden Çıkarken Okuduğu Dua Allah Rasûlü -sallâllâhu aleyhi ve sellem- evinden her çıktığında muhakkak yüzünü semâya çevirir ve şöyle duâ ederdi: “Bismillâh! Allâh’a tevekkül ettim. Allâh’ım! Dalâlete düşmekten ve başkaları tarafından dalâlete sürüklenmekten, kaymaktan ve kaydırılmaktan, haksızlık yapmaktan ve haksızlığa uğramaktan, câhilce davranmaktan ve câhillerin davranışlarına muhâtap olmaktan Sana sığınırım.” (Ebû Dâvûd, Edeb, 102-103/5094; Tirmizî, Deavât, 35)